Kronkels in je hoofd

Kronkels in je hoofd, hoe komt het?

Spread the love

Weet jij ook waar ik het over heb? Kronkels in je hoofd die maken dat je stelselmatig in sommige dingen niet slaagt of bepaalde dingen niet doet. Kronkels die maken dat je telkens zelfs simpele dingen uitstelt tot het laatste moment of erger, ze helemaal niet doet. Kronkels, er is geen logische verklaring voor. Kijk je objectief naar jezelf dan weet je dat je het wel kan, weet je wat je moet doen. En toch is er telkens weer de frustratie.

Enkele voorbeelden. Voor je kinderen maak je een afspraak bij de tandarts en voor jezelf niet. Een vriendin die jou om hulp vraagt vind je normaal maar zelf om hulp vragen komt niet in je op. Je kan het heel goed uitleggen aan je collega’s maar aan je baas of een klant lukt het niet. Er wordt je gevraagd of je kan helpen bij het schoolfeest, eigenlijk kan je niet maar je zegt toch ja. En zo voorts en zo verder.

Stel jezelf gerust: Iedereen heeft wel een kronkel!

Een kronkel is ook moeilijk te pakken te krijgen. Waar gaat het eigenlijk over? Die keren dat we naar de kronkel kijken, kijken we meestal naar het resultaat. Ah, weer niet gelukt om dit of dat te doen. En dan een stemmetje: Ja maar, dat is ook niet zo belangrijk, dat komt nog wel goed. Of: Een volgende keer ga ik dit of dat anders doen en dan lukt het wel. Of: Ah, het was toch al iets beter dan vorige keer. We blijven relatief mild voor onszelf.

En intussen wordt de kronkel zelf niet gezien.

Een kronkel is zo moeilijk te pakken te krijgen omdat die niet uit ons hoofd voortkomt maar uit ons gevoel. Het begint met een lichamelijke reactie. We zijn ons er in het algemeen niet van bewust dat veel van ons gedrag voortkomt uit reacties op ons eigen lichaam dat weer een reactie is op wat er gebeurt of waar we mee bezig zijn. Zodra onze hersenen iets hebben waargenomen dat geassocieerd kan worden met gevaar crëeert het in ons lichaam signalen. Dit waarnemen en reageren gaat veel sneller dan ons logisch denkende hoofd kan volgen. Schrikken is hier een voorbeeld van. Jouw lichaam heeft al heel hevig gereageerd, een adrenalinestoot door je lijf gestuurd, voordat je beseft dat er niks aan de hand is. Dat is een niet subtiele ervaring.

Een kronkel is een veel subtielere ervaring. Jouw brein neemt iets waar dat het associeert met onveilig. Of dit nu zo is of niet maakt voor je primitieve hersenen, die verantwoordelijk zijn voor ons overleven, niet uit. Dit signaal van onveilig lanceert een chemische reactie in jouw lijf. Een hevige adrenalinestoot in het geval van schrikken. Een lichte spanning of een onbehaaglijk gevoel in minder extreme gevallen. Wij mensen houden daar niet van en zonder het te beseffen gaan we die spanning uit de weg. Het is gemakkelijker niet te bellen dan wel te bellen. Het is misschien ook gemakkelijker om weer aan een nieuw idee te werken dat alles beter zal maken dan de horde in je huidige project te nemen.

En zo kronkelen velen van ons zich een weg door het leven.

Een manier om toch naar de kronkel te kijken is door je bewust te worden van dat ongemakkelijke gevoel én er bij stil te staan. Met je aandacht naar het gevoel gaan, het echt gaan voelen en observeren. Waar in je lijf zit het? Wat voor gevoel is het precies? Zonder logisch na te denken, waar doet het aan denken of wat komt er in je op? Misschien heeft het gevoel wel een leeftijd of een kleur. Allemaal kleine aanwijzingen die tot inzicht kunnen leiden. Echter, jouw primitieve hersenen vinden dit waarschijnlijk niet zo fijn en zullen hun best doen om jou met gedachten af te leiden van de kern. We zijn ook heel slim dus heel snel vinden we een goed verhaal om het allemaal uit te leggen.

En zo kronkelt de kronkel zich er weer onderuit.

Een kronkel te pakken krijgen heeft meer kans op slagen wanneer je het niet alleen doet. Dat is veiliger voor het primitieve deel van je hersenen want we zijn gemaakt om samen te (over)leven.

Spread the love

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *